بهــار دلـکــش رسـیــد و دل  بجــا نبـاشـد

از آن کـه دلبـر دمـی بـه فکـر مـا نباشـد

در ایــن بهــار ای صنــم بیـا و آشتـی کـن

کـه جـنـگ و کیـن با مـن حـزین روا نباشـد

صبحدم بلبل بر درخت گل خـدا به خنده میگفت

نازنینان را مه جبینان را خـدا وفـا نباشد

اگر که  با  این  دل  حزین  تو عهد و بستی

حبیــب  مــن  با  رقیـب  مــن  چرا نشستی

چــرا  دلــم  را  حبیــب من  ز کینه خستی

بیا در برم  از وفـا  یک  شـب  ای  مه نخشب

تــــازه  کـــن عـهــدی کـه بــر شکستــی

لینک دانلود با صدای علیرضا قربانی

 http://sargarmii.persiangig.com/audio/Tasnif%20Bahare%20Delkash%20%28ghorbani%29.wma

یکی از مقدمات مهم و اصلی ایرانیان برای استقبال از سال جدید “ سفره هفت سین ” است که بطور معمول ساعاتی پیش از تحویل سال نو گسترده شده و سیزدهم فروردین جمع می‌شود.

عاملى که “ نوروز ” را از دیگر جشنهاى ایران باستان جدا کرد و باعث ماندگارى آن تا امروز شد “ فلسفه وجودى نوروز” یعنی زایش و نو شدنى است که در طبیعت دیده مى شود.

در سفره هفت سین معمولاً هفت جزء یا بیشتر که با حرف سین آغاز می‌شوند قرار می‌گیرد که معمولاً از مجموعهٔ زیر انتخاب می‌شوند : سیر، سیب، سبزه، سنجد، سرکه، سمنو، سماق، سنبل، سکه ....

مرسوم است اجزاء دیگری هم در سفره هفت سین چیده ‌شود . این اجزا ممکن است برای زینت یا کامل کردن مجموعه باشند . از جملهٔ این اجزاء می‌توان از آینه ، قرآن کریم ( کتاب مقدس یا مجموعهٔ اشعار از قبیل دیوان حافظ و شاهنامهٔ فردوسی ) ، شمعدان ( در بعضی سنت‌ها تعداد شمع‌ها به تعداد فرزندان خانواده است ) ، تخم مرغ رنگی، میوه، گل، شیرینی، آجیل، نان، شیر، ماست، پنیر، گلاب، عسل، شکر، تنگ یا کاسهٔ آب ( معمولاً حاوی برگ یا ماهی یا انار یا ترنج یا سایر مرکبات )، بیدمشک، و سبزی خوردن نام برد.

خسته ام از این کویر ، این کویر کور و پیر
این  هبوط  بی دلیل ،  این  سقوط  ناگزیر

آسمـان  بی هــدف ،  بادهــای  بی طـرف
ابرهای سر به  راه ،  بیدهای  سر به  زیر

ای نظاره ی  شگفت ، ای  نگاه  ناگهان !
ای هماره  در نظر ، ای  هنوز بی نظیر !

آیه آیه ات صریح ، سوره سوره ات فصیح !
مثل  خطی از هبوط ، مثل  سطری از کویر

مثل  شعــر  ناگهان ، مثل  گریــه  بی امان
مثل  لحظه هــای  وحــی  ،  اجتناب ناپذیر

ای  مسافر  غـریب  ،  در  دیار  خویشتن
با تو آشنا شدم  ،  با  تو  در همین  مسیر !

از کویر سوت و کور ، تا  مرا  صدا  زدی
دیدمت ولی چه دور ! دیدمت ولی چه دیر !

این تویی در آن طرف ،  پشت میله ها رها
این منم در این طرف ، پشت  میله ها  اسیر

دست  خسته ی  مرا ،  مثل  کودکی  بگیر
با خودت مرا ببر ، خسته ام از این  کویر !

بخت اگر یار من  شود  چه  شود ؟

           حاجتم اگر  روا  شـود  چه  شود ؟

قطـره  گر  به دریــا رسـد از  لطف

           چه زیان به او رسد مگر چه شود؟

گــر  نمائی  تــو  یا  محول الاحوال

          حال من  احسن از کرم چه شود ؟

گر کنی  یا مقلب القلوب و الابصار

          خانه دلم عمارت از کرم چه شود ؟

روزگارم  اگر که بـه شود  چه  شود؟

          شام تارم اگر شود سحر چه شود؟

 غمم از دل اگر برون کنی چه شود ؟

                   خاطرم گر تو  شاد کنی  جه شود ؟          

دولتم  اگر  دهی  و  کنی  شاد مرا

          چه زیان مگر رسد تو را ؟ چه شود ؟

گـر  رهـا  کنـی  تـو  مـــرا  از  غـــم

          شـاد  سازی  دل  مــرا  چه  شود ؟

ملک  تو  بی حد  و  خزائنت  بسیار

         گر ببخشی و کرم  کنی  چه  شود؟

دســت  تـــو  بــود  فـــوق ایـدیهــم

          گر بگیری تو  دست  مرا چه شود ؟

تــو  که  یار  و  غیـاث  مستغیثینی

         گر به فریاد مـن  رسی  چه  شود ؟

حق اگر نگهدار من  شود چه  شود؟

          بخت اگر یار  من  شود  چه  شود ؟

 الَسَلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ (ع)

وفات (شهادت)غریبانه بنت موسی بن جعفـر٬
اخت الرضا ٬ بانوی کرامت ٬ بی بی دو عالم
حضـرت فاطمـه معصومـه سلام الله علیهـا را
خدمت همـه شیعیان تسلیـت عرض می نماییم .

زندگـی آرام است مثـل آرامـش  یک  خـواب  بلنـد

زندگی شیرین است مثل شیرینی یـک روز قشنگ

زندگـی رویایی اسـت مثـل رویـای یکی کـودک  ناز

زنـدگـی زیبـا است مثـل زیبایـی یـک  غنچــه ی باز

زندگی تک تک این ساعت هاست ...

                زندگی چرخش این عقربه هاست ...

زنـدگـی  راز دل  مــادر  مــن ...

              زنـدگی گرمـی دست  پــدر است ...

زندگـی مثل زمـان در گذر است ...

•**•.•*ღ زندگی شاد است غمگینش مکن ღ.•**•.•

زندگی باید کرد ! گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ ،

گاه باید رویید در پس این باران ، 

گاه باید خندید بر غمی بی پایان .

 کاش بـودی تـا دلـم  تنهــا نبـود

            تـا  اسیــر  غصــه  فــردا  نبــود

کاش بــودی تا بـرای قلـب مـن

            زنــدگی این گونه بی معنا نبـود

کاش بـودی تا لبـان سـرد مــن

            قصـه گـوی غصـه غـم هـا نبـود

کاش بـودی تا نگـاه خستــه ام

            بی خبـر از مــوج و از دریـا نبـود

کاش بـودی  تـا زمستـان دلــم

            این چنین پرسوز و پرسرما نبود

کاش بـودی تـا  فقـط  باور کنی

            بعد تــو  ایــن زنــدگی زیبـا نبـود  

خـدایا !

دریاب مـرا که دل دریایی مـن بی تـو مـرداب است . 

تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری

شکسته قلــب ِمــن جانا به عهد خـود وفا کن