السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام

ایـن کشتـه‏ فتـاده به هـامــون ، حسیــن تـوست

وین صید دست و پا زده در خون ، حسین تـوست

ایــن نخــل‏ تـر ، کـز آتــش جــان ســوز تشنگــى

دود از زمیـن رسانـده به گـردون ، حسیـن توست

ایـن ماهى فتــاده بـه دریــاى خـون ، کـه هسـت

زخم از ستاره ، بر تنش افـزون ، حسیــن توست

ایــن غـرقــه‏ مـحیــط شهــادت ، کـه روى دشــت

از موج خـون او شـده گلگــون ، حسیــن تـوسـت

ایـن  خشـک  لــب  فـتــاده‏  دور  از  لــب  فـــرات

کز خون او ، زمین شده جیحون ، حسیـن توست

ایــن شــاه کـم سپــاه ، کـه با خیــل اشــک و آه

خرگاه ، زیــن جهان زده بیــرون ، حسیــن توست

ایــن قـالــب تپـان ، کــه چنیــن مـانــده بـر زمیــن

شــاه  شهیــد  ناشده  مدفون  حسیــن  توست

چـون  روى  در  بقیــع  ،  به  زهــرا  خطـاب  کــرد

وحـش  زمـیــن  و  مـــرغ  هــوا  را  کبـــاب  کــرد