دارد زمـان آمــدنـت دیـــر می شــود ...

دارد  زمـان  آمــدنـت  دیـــر  می شــود

دارد  جــوان  سینه زنت  پیـر می شـود

وقتی  به  نامـه  عملــم  خیره  می شوی

اشک از دو دیده ی تو سرازیر می شود

کی این  دل  رمیده ی  من هم  زُهیروار

در  دام  چشم های  تو  تسخیر می شود؟

این  کشتی  شکسته ی  طوفان  معصیت

با ذوق دست تـوست  که  تعمیر می شود

حس می کنم که  پای  دلم  لحظه ی  گناه

با  حلقه های  زلف  تو  درگیر  می شود

در  قطره های  اشک  قنـوت  شب  شما

عکس  ضریـح  گـم شـده  تکثیر می شود

تقصیر  گریـه های  غریبانـه ی  شماست

دنیا  غروب  جمعه  چه  دلگیـر  می شود

وحید قاسمی

/ 0 نظر / 4 بازدید